Ζήλια ανάμεσα στα αδέλφια — Πώς να συνοδεύσετε τον ερχομό ενός μωρού στην οικογένεια

1. Γιατί εμφανίζεται η ζήλια

Ο ερχομός ενός μωρού αλλάζει τη θέση που έχει κάθε παιδί στην οικογένεια. Η ζήλια δεν είναι αποτυχία της ανατροφής ούτε σημάδι κακού χαρακτήρα: είναι η φυσική έκφραση του φόβου ότι θα χάσει την προσοχή και την αγάπη των γονιών.

Είναι συνηθισμένο το μεγαλύτερο παιδί να δείχνει συμπεριφορές παλινδρόμησης (να ζητά ξανά την πιπίλα, να μιλά σαν μωρό ή να του ξεφεύγει το τσίσα), περισσότερα ξεσπάσματα θυμού ή, αντίθετα, μια υπερβολικά υποχωρητική στάση. Όλα αυτά είναι τρόποι να ζητήσει ασφάλεια.

2. Η οικογένεια του Cleo & Cuquin ως πρότυπο

Σε μια οικογένεια με έξι αδέλφια, το καθένα έχει τη δική του προσωπικότητα και τον δικό του ρόλο. Η Κλέο, η μεγαλύτερη, φροντίζει και οργανώνει· ο Κουκίν, το μωρό, τα κάνει όλα άνω κάτω· και τα υπόλοιπα μαθαίνουν να ζουν με τις σκανταλιές του. Η σειρά δείχνει ότι κάθε αδελφός είναι σημαντικός γι’ αυτό που είναι, όχι για την ηλικία του:

• Κάθε παιδί έχει τη δική του θέση: τα δυνατά σημεία κάθε χαρακτήρα (η δημιουργικότητα του Πελουσίν, η ενσυναίσθηση της Κολίτας, η τάξη της Μαριπί) δεν ανταγωνίζονται μεταξύ τους.
• Το μωρό είναι σύντροφος στις περιπέτειες: τα λάθη του Κουκίν γίνονται προκλήσεις που τα αδέλφια λύνουν μαζί.
• Η συνεργασία φέρνει περισσότερα από τον ανταγωνισμό: οι λύσεις έρχονται όταν η ομάδα συνεργάζεται.

3. Πρακτικός οδηγός για τους γονείς

• Προετοιμάστε χωρίς να υπόσχεστε: εξηγήστε από πριν πώς θα είναι η ζωή με το μωρό, χωρίς να υπόσχεστε ότι «θα γίνει ο καλύτερός σου φίλος» από την πρώτη μέρα.
• Κρατήστε αποκλειστικό χρόνο: λίγα λεπτά την ημέρα μόνοι με το μεγαλύτερο παιδί, χωρίς το μωρό, αξίζουν περισσότερο από πολλά δώρα.
• Δώστε του ρόλο χωρίς να το φορτώνετε με ευθύνες: προσκαλέστε το να βοηθήσει (να διαλέξει τις πιτζάμες του μωρού, να του τραγουδήσει ένα τραγούδι) αν θέλει, ποτέ ως υποχρέωση.
• Αναγνωρίστε τα αρνητικά συναισθήματα: η φράση «Μερικές φορές θυμώνεις που το μωρό κλαίει τόσο πολύ, είναι φυσιολογικό» δείχνει ότι η ζήλια δεν είναι κακό· αυτό που συνοδεύουμε είναι ο τρόπος που εκφράζεται.
• Αποφύγετε τις συγκρίσεις: κάθε παιδί έχει τον ρυθμό του και τον τρόπο του.