Ο φόβος για το σκοτάδι και το άγνωστο — Πώς να σταθείτε δίπλα στο παιδί στους φόβους του

1. Οι φόβοι ως μέρος της ανάπτυξης

Ανάμεσα στα 3 και τα 6 χρόνια η φαντασία αναπτύσσεται με μεγάλη δύναμη, αλλά το παιδί δεν ξεχωρίζει ακόμη καλά το πραγματικό από το φανταστικό. Γι’ αυτό εμφανίζονται φόβοι για το σκοτάδι, τα τέρατα, τους θορύβους της νύχτας ή τις καινούργιες καταστάσεις.

Οι φόβοι αυτοί είναι αναπτυξιακοί και συνήθως μειώνονται με την ηλικία. Ο στόχος δεν είναι να εξαλειφθούν με το ζόρι, αλλά να βοηθήσουμε το παιδί να νιώσει ικανό να τους αντιμετωπίσει.

2. Ο Πελουσίν: η αξία του «σιγά σιγά»

Ο Πελουσίν είναι ήρεμος, συνεσταλμένος και δημιουργικός, και μερικές φορές φοβάται μπροστά στο άγνωστο. Το παράδειγμά του μεταδίδει ένα βασικό μήνυμα: ο φόβος δεν σημαίνει ότι είσαι λιγότερο γενναίος, και κάθε μικρό βήμα μετράει. Η χαρακτηριστική του φράση, «Σιγά σιγά, μπορώ κι εγώ», συνοψίζει τη στρατηγική της σταδιακής έκθεσης που προτείνουν οι ειδικοί:

• Ονομάζουμε τον φόβο: όταν μιλάμε για ό,τι μας τρομάζει, του αφαιρούμε μέρος της δύναμής του.
• Τον μεταμορφώνουμε με τη δημιουργικότητα: ζωγραφίζουμε το τέρας και του αλλάζουμε πρόσωπο, επινοούμε ένα αστείο τέλος για την ιστορία.
• Προχωράμε σταδιακά: πρώτα με φως και συντροφιά, μετά με ένα χαμηλό φως και αργότερα μόνο του.

3. Βοηθήματα για την ώρα του ύπνου

• Φωτάκι συντροφιάς: ένα απαλό φως νυκτός δίνει ασφάλεια χωρίς να διαταράσσει την ξεκούραση.
• Προβλέψιμο τελετουργικό: η ρουτίνα του «Vamos a la cama» (Άρθρο 1) μειώνει την αβεβαιότητα στο τέλος της μέρας.
• Αντικείμενο προσκόλλησης: ένα λούτρινο ή μια κουβέρτα μπορούν να γίνουν οι νυχτερινοί «φύλακες».
• Όχι κοροϊδίες και απειλές: φράσεις όπως «μην είσαι φοβιτσιάρης» ή «αν δεν κοιμηθείς, θα έρθει ο μπαμπούλας» ενισχύουν τον φόβο.
• Κατάλληλο περιεχόμενο: αποφύγετε πριν από τον ύπνο ιστορίες ή εικόνες που μπορεί να ανησυχήσουν το παιδί.