Opieka nad zwierzątkiem lub roślinką — nauka empatii i odpowiedzialności

1. Troszczyć się, by uczyć się czuć

Opieka nad inną istotą żywą pomaga dziecku wyjść poza własny punkt widzenia: uczy się dostrzegać potrzeby innych, być wytrwałym i rozumieć, że jego działania mają konsekwencje.

Nie trzeba mieć psa ani kota. Roślinka na parapecie, mały ogródek na balkonie czy karmnik dla ptaków są równie cenne.

2. Colitas: czułość, która chroni

Colitas bezwarunkowo staje w obronie zwierząt, roślin i środowiska. Jej hasło, „Trzeba się tym zaopiekować!”, streszcza postawę, którą rodzice mogą przenieść do codziennego życia:

• Obserwować, zanim się zadziała: czy roślinka chce pić? czy piesek jest zmęczony?
• Obowiązki na miarę dziecka: podlewanie, nalewanie wody do miski czy zbieranie suchych liści – zawsze pod okiem dorosłego.
• Szacunek dla zwierząt: nie przeszkadzać im, gdy jedzą lub śpią, i traktować je delikatnie.

3. Zajęcia dla całej rodziny

• Nasionko w kubeczku: zasadzić nasiono rośliny strączkowej w kubeczku z wilgotną watą i codziennie rysować, jak rośnie (zob. artykuł 6).
• Dziennik małego opiekuna: cotygodniowa karta z obrazkami do zaznaczania zadań związanych z opieką.
• Spacer obserwacyjny: szukać w parku owadów, ptaków i liści, nie dotykając ich i nie zabierając ze sobą.
• Zanim pojawi się zwierzątko: porozmawiać w rodzinie o tym, co to oznacza, i pamiętać, że ostateczna odpowiedzialność zawsze spoczywa na dorosłym.